A jednak monarchia,.... i to fascynująca.

Lęk przed pszczołami może być uzasadniony bowiem są szczepy i odmiany agresywne do ktorych należy podchodzić z resptektem. Nieco wiedzy na temat pszczół może ten lęk złagodzić i chronić przed niespodziankami.
Pszczoły które mnie bawią to "italian", -najbardziej popularna odmiana w USA w ktorych przyszło mi życ. Mają swoje wady a z zalet, między innymi, jest to, że sa minimalnie agresywne. Ta zaleta w połączeniu z łatwą konstrukcją uli którymi zainteresowałem się, które także pozwalają na mninimum drażnienia pszczół podczas rabowania ich z miodu i różnych manipulacji sprawia, że to pożyteczne hobby może być idealnym zajęciem dla starszych panów i niezupełnie krzepkich pań w przydomowych ogrodach, ogródkach działkowych i także w konglomeratach miejskich. Ule te nie nadają się do przewożenia z miejsca na miejsce i nie są do tego przeznaczone a więc nie są dla tych ktorzy mają aspiracje do wielkich zbiorów miodu na skalę przemysłową.

Zdawałoby się, że od czasu kiedy Lorenzo Lorraine Langstroth opublikował wyniki swoich obserwacji już niewiele zmieni się w konstrukcji uli pszczelich. Produkcja miodu na masowa skale w której jego obserwacje zostały przyjęte i zastosowane stłumiła zainteresowanie innymi formami uli znanymi wcześniej lecz zarzuconymi a co za tym idzie pozbawionymi zainteresowania w ich modyfikowaniu i usprawnianiu.
To co prezentuję to moje eksperymentalne technicznie proste pierwowzory konstrukcyjne i doświadczenia wlasne oraz innych pszczelarzy.
Być może, w przyszłości, element estetyki kształtu znjdzie bardziej wyraźny aspekt. Są duże możliwosci czekające na swojego artystę.

ULE POZIOME BEZRAMKOWE w odróżnieniu od klasycznych, pionowych, w których gotowe ramki w skrzynkach ustawia sie jadna na drugiej, nie maja ramek. Pszczoły zawieszają i budują kolejne plastry na dzwigarach ułożonych jeden obok drugiego.
Ule poziome bezramkowe są mało znane (nie tylko w Polsce) a sądzę że warte są zainteresowania osób dla których raczej pożyteczne hobby niż komercyjność jest ważniejsze. Nie znaczy to, że tego typu ule nie mogą mieć zastosowania, w nieco zmodyfikowanym kształcie, w masowej produkcji miodu.
Prostota konsrukcji i łatwość obsługi w porównaniu do klasycznych uli jest trudna do zaprzeczenia. Jeśli dodać do tego odrobinę zmysłu estetycznego aby nie szpeciły (jak zwykle to wygląda) obrazu a raczej stanowiły element dekoracyjny i uatrakcyjniały ogródek działkowy, ogrod przydomowy, gospodarstwo rolne, sady, to nawet w konglomeratach miejskich ten typ uli może miec miłe zastosowanie.

To zdjęcie to początek. 4.IV.2005. 2 funtowe roje z królową wprowadzone do dzięsiecio-plastrowych mini uli. Po 2 -3 tygodniach, kiedy pszczoły rozwinęły już normalną swoją organizacje i rozpoczęły budowę 9-go plastra, zostały przeniesione do normalnej wielkości 30-40 plastrowych uli.
Takie przejsciowe ule nie są konieczne. Nowy pakiet pszczół może być umieszczony w pełnowymiarowym ulu. W takiej sytuacji ruchoma przgroda widoczna w ulu obserwacyjnym poniżej, stanowi ograniczenie kubatury w której znalazły się pszczoły. Pszczoły generuja nieodzowne dla swojego funkcjonowania ciepło. Taka mała ilość pszczół (2 lb) może byc za mała wczesną wiosną w dużej kubaturze dla wygenerowania odpowiedniego dla swojego funkcjonowania ciepła. (ponad 30 stopni C.) Przegroda ta może byc później przesunięta lub usunięta całkowicie. Na zimę jest pomocna znowu dla ograniczenia kubatury a tym samym zaoszczędzenia pszczołom energii i zużycia pokarmu.
 

Po przeprowadzce do 30 i 40 plastrowych uli.




 

Ul obserwacyjny. (Można obserwować rybki w akwarium, ale pszczoły są ciekawsze.)
Ul jest wyższy niż inne dla uwygodnienia pozycji zaglądnia w niego.
Wszystkie moje ule są jednak takiej wysokości która eliminuje konieczność schylania się
przy manipulacjach związanych z obsługą.
Te dwa małe kształty to już puste skrzynki.

10 niepełnych plastrów po 6 tygodniach z dwufuntowego roju.(19.V.2005)

"Kielich miodu" "Skarbiec"

No a teraz znajdzcie tutaj królową
Koniec na dzień 20.V.2005